Μεσημέρι Δευτέρας. Για άλλους είναι ώρα ξεκούρασης, για πολλούς ώρα χαλάρωσης και για ακόμα περισσότερους ώρα εργασίας.
Βλέπεις, τη σημερινή εποχή, έχουμε αλλάξει όρους, νόμους, κανόνες. Αλλάξαμε συνήθειες, τρόπο ζωής, όνειρα. Γενικότερα αλλάξαμε τη ζωή μας. Την κάναμε πιο απαιτητική, πιο γρήγορη, πιο αγχώδης, δηλαδή την κάναμε... δυσκολότερη!
Κάποτε στην Ελλάδα δούλευες για να ζεις και ζούσες καλά. Ελλείψεις υπήρχαν, "δύσκολα χρόνια" λένε οι παλιότεροι. Και πέρασαν σχεδόν 70 χρόνια από την γερμανική κατοχή για να έρθουμε στο τώρα...
Τώρα στην Ελλάδα δουλεύεις και θα.... δούμε αν θα ζήσεις! Δηλαδή τι καταφέραμε; Για πάνω από μισό αιώνα προσπαθούσαμε να "φτιάξουμε τη ζωή μας, να την κάνουμε πιο εύκολη". Ανάπτυξη, εξέλιξη, βιομηχανοποίηση, πολυεθνικές, εξαγωγές, εισαγωγές, συνάλλαγμα. Όροι που βασίζονταν μια πορεία της χώρας αυτής προς το καλύτερο ώστε να αυξήσει το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της και τελικάτι καταφέραμε... μια τρύπα στο νερό!
Θα μου πει κανείς: "Ναι δίκιο έχεις, αλλά τότε πίναμε νερό από το πηγάδι και φωτιζόμασταν με τις λάμπες πετρελαίου". Σύμφωνοι. Η χώρα άλλαξε, εκσυγχρονίστηκε και "ήρθε ο πολιτισμός" στα σπίτια μας. Όμως η απάντηση στις "αιτιάσεις" της προόδου είναι ένα ερώτημα που απασχολεί πολλούς "Σήμερα που φτάσαμε και τι κάναμε;"
Πετύχαμε αναβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου; Και αν ναι, πως το ορίζει αυτό ο μέσος Έλληνας; Τι σημαίνει για καθένα από εμάς "ποιότητα ζωής"; Με ποιά κριτήρια λέμε ότι πετύχαμε το όνειρό μας;
Προσωπικά, θεωρώ ότι έχουμε παρεξηγήσει τον όρο "ποιότητα ζωής" και τον ταυτίσαμε με τον πλουτισμό, την άνεση - οικονομική και όχι μόνο - , την κοινωνική ανάδειξη του "εγώ" μας.
Το καλό αυτοκίνητο υψηλού κυβισμού και το μεγάλο σπίτι στα ακριβά προάστια, αποτελούν συστατικά της ποιότητας ζωής μας; Κατά κάποιους ναι, κατά άλλους όχι.
Βασικό συστατικό της ποιότητας ζωής μας είναι αυτό που θέτει ο καθένας μας ώς υψηλή προτεραιότητα. Την πραγματοποίηση του ονείρου για τη ζωή μας.
Με αυτές τις πρώτες σκέψεις, που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου τον τελευταίο καιρό, αποφάσισα να ξεκινήσω...
Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να δημιουργήσω ένα blog, το οποίο θα το έχω ως σημειωματάριο σκέψεων, παρατηρήσεων, αποριών και ότι άλλο βάλει ο νους σας. Χωρίς συγκεκριμένη θεματολογία. Άλλωστε στο κόσμο των μπλογκς κυριαρχεί το "άσυλο" της ελευθερίας έκφρασης σε αντίθεση με τους πανεπιστημιακούς χώρους...
